گاهی اوقات تو بعضی موقعیت ها یا زمانهای خاص
تنهایی خودت و جای خالی کسانی رو که دوست داشتی
اما الان کنارت نیستند بیشتر احساس میکنی.....
هيچ كس ويرانيم را حس نكرد
وسعت تنهائيم را حس نكرد
در ميان خنده هاي تلخ من
گريه پنهانيم را حس نكرد
در هجوم لحظه هاي بي كسي
درد بي كس ماندنم را حس نكرد
آن كه با آغاز من مانوس بود
لحظه پايانيم را حس نكرد
زمان! به من آموخت
که دست دادن معني رفاقت نيست....
بوسيدن قول ماندن نیست.....
و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست .....
خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ...
به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه...
مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... آفتابي شه...!!!
کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود...
كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي...
بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده.......
